De arm van Jan staat helemaal in het teken van zijn overleden papa

In dit artikel:

Jan woont als inwoner van zorgorganisatie Amarant in Tilburg en draagt talloze tattoos om het overlijden van zijn vader te verwerken. Zijn vader, Toine, overleed in 2011 aan een agressieve vorm van leukemie die leidde tot complicaties; volgens Jan hebben twee medische fouten hem de kans ontnomen om afscheid te nemen. De natuur in en rond zijn woonlocatie — vooral bossen — heeft voor Jan een sterke emotionele lading omdat hij met zijn vader vaak in het Mastbos en Liesbos bij Breda wandelde, met name in de herfst.

Op zijn arm heeft Jan een pad met herfstbladeren laten tatoeëren als herinnering aan die boswandelingen. Daarnaast staan er de sterfdatum en de exacte tijd van overlijden, een roos als symbool voor liefde, muziekinstrumenten (mondharmonica en gitaar) omdat vader en zoon samen muziek maakten, en de naam Toine. Een dennenappel verwijst naar een familiegebruik: Jans opa ligt begraven in een bos in Venlo; zijn vader nam altijd halfjaarlijks een dennenappel van dat graf mee en bewaarde die onder zijn kussen.

Jan liet ook twee levensspreuken van zijn vader op zijn huid zetten — "we gaan ervoor" en "het kan altijd erger" — die voor hem herinneren aan doorzettingsvermogen en relativering. Die houding zie je terug in zijn eigen prestaties: via een Amarant-project beklom hij de Mont Ventoux op de racefiets voor het kankerfonds en deed hij drie achtereenvolgende keren mee aan Swim to Fight Cancer.

Hoewel Jan zijn vader blijft missen, heeft hij veel steun aan zijn moeder; na het overlijden van Toine groeide hun band sterk. Samen bezoeken ze op verjaars- en sterfdag het graf, en overwegen ze de dennenappel-traditie voort te zetten als eerbetoon. De tattoos functioneren voor Jan niet alleen als rouwmonumenten maar ook als hulpmiddel om herinneringen levend te houden en motivatie uit zijn vaders waarden te putten.